۱٫ تعيين گروه خوني: اگر مادر گروه خوني منفي و پدر گروه خوني مثبت داشته باشد، مادر به دريافت دارو نياز دارد تا جنين از خطرهاي احتمالي خوني محافظت شود. مادر با گروه خوني منفي بايد در هفته ۲۸ و بعد از زايمان ايمونوگلوبين دريافت کند.
۲٫ تعيين ميزان آنتي‌بادي سرخجه و آبله‌مرغان: اگر مادر در حين بارداري به اين ۲ بيماري مبتلا شود، جنين در معرض نواقص مادرزادي (نشانگان تورچ) قرار مي‌گيرد.
۳٫ ارزيابي از نظر ابتلا به بيماري‌هاي مقاربتي (سيفيليس، گنوره و کلاميديا و ايدز): در بيماراني که علائم مشکوک داشته باشند، نتايج اين تست بررسي و درمان بلافاصله شروع مي‌شود.
۴٫ بررسي آنتي‌ژني از نظر ابتلا به ويروس هپاتيت: ويروس هپاتيتB قابل‌انتقال از مادر به جنين است.
۵٫ بررسي ادرار: از نظر عفونت ادراري و وجود قند و پروتئين، ادرار آناليز مي‌شود.
با پيشرفت بارداري آزمايش‌هاي ديگر نيز ممکن است درخواست شوند؛ از جمله:
۱٫ اندازه‌گيري آلفا فيتو پروتئين و استريول: اين آزمايش در هفته‌هاي ۱۶ تا ۱۸ انجام مي‌شود. براي تشخيص نشانگان داون و ساير ناهنجاري‌هاي کروموزومي مانند تريزومي ۱۳ و ۱۸ به کار مي‌رود.
۲٫ غربالگري بيماري ديابت يا قند خون: طي هفته‌هاي ۲۴ تا ۲۸ بارداري يک آزمايش تحمل گلوکز انجام مي‌شود. در اين تست ۵۰ گرم گلوکز به صورت شربت به مادر داده و بعد از آن گلوکز خون اندازه گرفته مي‌شود. اين آزمايش براي بررسي ابتلا به ديابت بارداري است.
۳٫ بررسي مجدد هموگلوبين: در هفته‌هاي ۲۶ تا ۲۸ معمولا به همراه بررسي ميزان قند خون و ميزان هموگلوبين انجام مي‌شود.
۴٫ آزمايش براي تشخيص باکتري استرپتوکوک گروهB : با يک سواپ از ترشحات واژن براي تشخيص اين باکتري نمونه تهيه مي‌شود. اين تست در هفته‌هاي ۳۲ تا ۳۶ انجام مي‌شود.