سلامتی بیشتر، اقتصاد بهتر

نتایج پژوهشی که توسط محققین ایرانی انجام‌شده نشان می‌دهد ارتقای سلامت افراد جامعه با کاهش مرگ‌ومیر و افزایش امید به زندگی، موجب بهبود درآمدهای ملی، پس‌انداز و درنتیجه سرمایه‌گذاری بهتر برای حال و آینده یک جامعه می‌شود.

به گزارش بهداشت نیوز: در دهه‌های گذشته، رشد اقتصادی تابعی از نیروی کار، سرمایه و تحصیلات معرفی می ‌شد، اما امروزه با این استدلال که کارگر سالم، بهتر و بیشتر از کارگر بیمار تولید می­‌کند سلامت، سرمایه اجتماعی و هنجارهای اجتماعی نیز وارد مدل­‌های رشد شده‌اند. علاوه‌ براین، بین سلامت و رشد اقتصادی ارتباط متقابل وجود دارد، بدین‌معنی که ارتقای سلامت افراد جامعه، رشد اقتصادی را بالا می­‌برد و رشد اقتصادی نیز به ارتقای سطح سلامت جامعه منجر می‌­شود.

ورود سلامت به مدل­‌های رشد به قبل از سال ۱۹۶۵ بر­می­‌گردد. نتایج پژوهش‌ها نشان می­‌دهد که نه‌تنها سلامت و سرمایه اجتماعی بر رشد اقتصادی مؤثرند، بلکه بر هم نیز تأثیر متقابل دارند. منظور از سلامت، نه‌تنها فقدان بیماری، بلکه رفاه کامل جسمانی، روانی و اجتماعی است. در دهه‌های گذشته، رشد اقتصادی تابعی از نیروی کار، سرمایه و تحصیلات معرفی می‌­شد، اما امروزه با این استدلال که کارگر سالم، بهتر و بیشتر از کارگر بیمار تولید می‌­کند سلامت، سرمایه اجتماعی و هنجارهای اجتماعی نیز وارد مدل­‌های رشد شده‌اند.

محققی از دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارسنجان در این رابطه، تحقیق جالبی انجام داده که در آن تأثیر میزان سلامت افراد بر رشد اقتصادی موردمطالعه قرار گرفته است.

در این پژوهش، ۲۹ کشور شامل۱۴ کشور با توسعه انسانی خیلی بالا و ۱۵ کشور با توسعه انسانی بالا به‌عنوان نمونه انتخاب ‌شدند. ۱۴ کشور با توسعه انسانی خیلی بالا شامل: آرژانتین، استرالیا، بلژیک، کانادا، دانمارک، فنلاند، فرانسه، آلمان، ژاپن، پرتغال، اسپانیا، هلند و ۱۵ کشور با توسعه انسانی بالا شامل: کلمبیا، مصر، ایران، تایلند، برزیل، فیلیپین، اندونزی، مراکش، بلغارستان، چین، هندوستان، هندوستان، ترکیه، پرو، آفریقای جنوبی و تونس موردبررسی قرار گرفتند.

برای انجام ارزیابی علمی، داده‌های ۲۹ کشور فوق به‌منظور کشف رابطه احتمالی بین سلامت و رشد اقتصادی وارد مدل شدند تا بتوان تأثیر خالص امید به زندگی بر رشد اقتصادی را تخمین زد.

همچنین در این تحقیق، سلامت نیروی کار با امید به زندگی اندازه‌­گیری شد. امید به زندگی در این‌جا به مفهوم تعداد سال‌هایی است که انتظار می‌رود نوزاد تازه متولدشده به‌شرط ثابت بودن الگوی مرگ‌ومیر در زمان تولد زنده بماند. شاخص آموزش به­‌صورت تعداد افراد باسواد تقسیم‌ بر کل جمعیت شش‌ساله و بالاتر تعریف­‌شده و تجربه کاری نیز برابر با متوسط سن منهای متوسط سال‌­های تحصیل در مدرسه منهای سن شروع مدرسه در نظر گرفته شد.

نتایج استخراج‌شده نشان می‌دهد که بهبود شاخص‌های مرتبط با سلامت کلی جامعه، به شکل قابل‌توجهی باعث بهبود اوضاع اقتصادی و رشد می‌شود.

طبق این نتایج، در ازای یک سال افزایش در امید به زندگی، چهار درصد به رشد اقتصادی افزوده می‌شود. به این معنا که کاهش بیماری­‌ها و ارتقای سطح سلامت جامعه باعث افزایش رشد اقتصادی و درنتیجه افزایش درآمد ملی و سرانه می­‌شود و این درآمد صرف هزینه­‌های بهداشتی و ارتقای دوباره سطح سلامت جامعه خواهد شد و این دوره تسلسل ادامه خواهد یافت.

نتایج این تحقیق با نتایج مطالعات اقتصاد خرد، در مورد اثرگذاری بهداشت و سلامت بر رشد اقتصادی همسو است.

با استناد به یافته­‌های این تحقیق، می‌بایست با افزایش بودجه ­سرانه بهداشتی به رشد اقتصادی کمک کرد. هرچند برای تعیین دقیق­‌تر رابطه سلامت و رشد اقتصادی بررسی تأثیر انواع سرمایه­‌گذاری سلامت به­‌طور جداگانه بر گروه­‌های مختلف جمعیت امری ضروری است.

قابل‌ذکر است نتایج مطالعه فوق به‌صورت مقاله‌ای علمی پژوهشی در نشریه «مدیریت سلامت» وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ایران به چاپ رسیده است.

منبع: سیناپرس